Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2013

اینجا مرز یونان است


اینجا مرز یونان است. ورورد شما به اروپا ممنوع است به عقب برگردید.
فرشاد حسینی


در روزهای اخیر (اوایل سپتامبر ۲۰۱۳) سازمان عفو بین المللی به همراه تعدادی دیگر از سازمانهای مدافع حقوق پناهندگی و انسانی گزارش مفصل ۴۰ صفحه ایی را در خصوص نحوه عملکرد دولت و مقامات یونانی با پناهجویان و بازپس فرستادن اجباری پناهجویان از مناطق مرزی یونان به ترکیه را انتشار داده اند.

براساس این گزارش

ترکیه ۲۰۳ کلیومتر مرز مشترک با یونان دارد که مهمترین گذرگاه پناهجویان برای ورود به اروپاست. در سالهای گذشته تعداد زیادی از پناهجویان به ویژه پناهجویان از کشورهای افغانستان و سوریه از این مسیر خود را به اروپا میرسانند. در سالهای اخیر یونان میلیونها یورو سرمایه گذاری برای بستن مرزها و جلوگیری از ورود غیرقانونی پناهجویان به اروپا کرده است. در سال گذشته یونان بیش از ۱۰ کیلومتر مرز زمینی خود با ترکیه را با سیم خاردار بسته و تعداد ۲ هزار پلیس به نیروهای گارد مرزی خود اضافه کرده است.

در این گزارش سیاست بازگرداندن اجباری پناهجویان در مرزها از یونان به ترکیه را بررسی و مورد نقد قرار داده است. در گزارش اثبات شده که در موارد زیادی که پناهجویان موفق میشوند خود را به خاک یونان رسانده و وارد خاک یونان شوند مامورین گارد مرزی به زور آنها را به ترکیه بازگردانده و حتی مانع این میشوند که در خاک یونان درخواست پناهندگی کرده و پروسه رسیدگی به درخواست آنها طبق قوانین پناهندگی اتحادیه اروپا بررسی شود. این سیاست بازگرداندن اجباری پناهجویان در مرزها نه تنها مغایر قوانین اروپا که مغایر قوانین بین المللی است که حق و فرصت ورود به کشور برای درخواست پناهندگی را از افراد سلب کنند. در گزارش به مواردی اشاره شده است که پناهجویان را در وسط دریا و در شرایط بسیار ناامن و خطرناک به زور به منطقه آبی ترکیه پس فرستاده یا در مناطق مرز زمینی پناهجویان را با دستهای بسته روانه ترکیه میکنند. این اقدامات و فعالیتها و برخوردهای مقامات مرزی یونان در تناقض آشکار به قوانین و تعهدات بین المللی یونان بوده و نقض فاحش حقوق بشر بشمار میرود

گزارش فوق حاکی از این است که دولت های اروپایی چگونه خود بزرگترین ناقضی قوانین و تعهدات داخلی و بین المللی خود میباشند. در جایی که اگر یک پناهجو کوچکترین عملی در مغایرت با قوانین انجام دهد مجازت سنگینی چون زندان و اخراج به همراه دارد اما خود در کمال بیشرمی بزرگترین ناقض قوانین خود بوده و نه تنها مورد مواخذه قرار نگرفته بلکه مورد تشویق و حمیت مقامات دولتی نیز قرار میگیرند